Persoonlijk ben ik geen groot fan van zijn verhalen, maar Fritz Leiber, creatief brein achter de Fafhrd en de Grijze Muizer-verhalen, was wel de bedenker (in 1961) van de term ‘Sword and sorcery’, een fantasy-subgenre waar ik een grote passie voor voel. Misschien wel omdat ik zelf ook een (halve) barbaar ben (Fries, dus wat wil je?), uiterst gecharmeerd ben van schone dames (maar te laf om er iets mee te doen behalve flirten), en ook een broertje dood heb aan magie en lieden die denken dat ze vanwege hun afkomst zoveel meer zijn dan ik..
Collega-schrijver Adrian Stone, noemde me onlangs al de ‘Robert E. Howard van de lage landen’; en dat op basis van een nog onafgeronde roman met verhalen over mijn barbaar Sirkhan…

Zwaarden en tovenarij. Ik heb er iets mee. Vandaar dat Sword and Sorcery mij op het lijf geschreven is. Een liefde die terug gaat naar mijn vroege tienerjaren, nu meer dan dertig jaar geleden. Tenslotte heb ik de stukgelezen Marvell comics - de omnibussen van Conan en Red Sonja’s avonturen - nog op zolder in de boekenkast liggen. Over de woesteling die met brute spierkracht monsters, tovenaars en tirannieke vorsten en hun legers weet te verslaan; over de held die, behept met een fikse dosis achterdocht voor magie, liefde voor vrouwelijk schoon en respect voor brute kracht vooral zijn eigen roem en eerzucht nastreeft. De man die weet dat er rijkdom in het verschiet ligt voor de man die ervoor vecht. Heerlijk. Gevechten, bekoorlijke vrouwen, een vleugje magie…

Ach ja, in hart en nieren ben ik nog steeds dat naïeve kind. Heerlijk. En toch… toen ik met dit subgenre van de fantasy te maken kreeg, wist ik nog helemaal niet dat het fantasy heette, of dat het zoiets als sword and sorcery werd genoemd. Ik las de verhalen omdat ze me aanspraken, omdat ik me kon vereenzelvigen met de avonturier die op zoek was naar rijkdom en eer; omdat ik - stiekem, want als dertienjarige wil je dat niet toegeven - zwijmelde bij al die bekoorlijke dames waarmee Conan het bed deelde. Ach ja, het verklaart meteen waarom ik ook een groot fan was van Edgar Rice Burroughs John Carter, man van Mars, waar het ook al ging om brute kracht en zwaardgevechten. En niet te vergeten: de romance tussen John en zijn Dejah Thoris; de mooiste vrouw die ik ooit had gezien…

In de Sword and sorcery-verhalen, vaak aangeduid met S&S, draait het niet om wereldbedreigende gevaren, zoals in het algemene fantasygenre, waar de zoveelste boerenzoon niet alleen de verloren gewaande prins, maar ook nog eens de redder van de wereld, blijkt te zijn, maar om de avonturier. De eenling. De man die met slimheid, humor en brute kracht gevaren het hoofd moet bieden. Net als fantasy stamt ook Sword & Sorcery van de Griekse- en Noordse mythologie af. Insiders zeggen dat ook de verhalen uit Duizend-en-één nacht veel overeenkomsten met het genre hebben. Het verbaast me niets. Tenslotte heb ik ook als geen ander genoten van Prins of Persia – sands of time. Zowel het spel, als de film. Ja, ik ben een S&S fan in hart en nieren. En waar ik de eerste moderne Sword & Sorcery-schrijvers als Lord Dunsany (Het fort onneembaar) en Clark Ashton Smith (Zothique) niet ken, hoeft niemand me te vertellen wie Robert E. Howard (Conan de Barbaar) is. Zijn verhalen in het pulpblad Weird Tales zorgden voor een grote populariteit van het genre. De Nederlandse Wikipedia heeft zelfs Wim Gijssen (Iskander de dromendief) en Peter Schaap opgenomen (De schrijvenaar van Thyll) als voorbeelden van S&S-schrijvers. Sterker nog: fantasyboeken.org heeft nota bene mijn eigen fantasy-detective Sylvestre Curare aangemerkt als voorbeeld van S&S. Zelf zou ik het niet als S&S hebben betiteld, maar het streelt desondanks mijn ego het er wel bij te zien staan.

Nee, dan is het wachten op Godendoder, mijn verhalenbundel over mijn eigen ‘Conan’, Sirkhan de barbaar. Maar hoewel die serie verhalen alle ingrediënten heeft die Robert E. Howard (m.i. de vader van S&S) er in had willen stoppen, kon ik het toch niet laten: mijn Sirkhan strijdt niet alleen voor persoonlijk gewin, maar heeft ook nog een queeste om de wereld te ‘redden’. Precies: sommige mensen leren het blijkbaar nooit. Misschien staat S&S bij mij wel voor Stom & Simpel ;-)

Meer lezen? Wikipedia presenteert nog een aantal links:

           Boeken