Aanprijzing
van Ezzulia
|
| Paul van Leeuwenkamp, recensent voor Holland SF, schreef in het aprilnummer van 2011: |
 Bloed & Eer – Brad Winning
Bloed & Eer is het laatste boek van Alex de Jong, gepubliceerd onder zijn pseudoniem Brad Winning. Het eerste deel van een reeks, zoals de cover belooft met: ‘De Bloedboeken van Sylvestre Curare’. Een snelle fantasy-detective, waarin de afgezwaaide kapitein Sylvestre Curare, held van het Perdusiaanse leger, als weinig succesvolle speurder zich vooral met drank en hoertjes bezighoudt. De drank, de dames en het geweld worden echter met een knipoog gepresenteerd, vooral de manier waarop De Jong zijn hoofdpersoon laat handelen, en daardoor wordt het verhaal luchtig; een luchtige snelheid die ook wordt bewerkstelligd doordat het verhaal sterk leunt op vlot leesbare dialogen. Het boek doet denken aan werk van D.B. Shan of Steven Brust, en bij de oudere lezer wellicht ook aan Fafhrd en de Grijze Muizer van Fritz Leiber.
De luchtige snelheid vormt het sterkste punt van dit verhaal en het is tegelijkertijd de reden dat de aanspraak op ‘een geheel nieuw genre: fantasy noir’ (achterflap), niet terecht is. Bij fantasy noir verwacht ik een trager tempo, een deprimerende donkere sfeer, personages die uitzichtloosheid echt invoelbaar maken. In vergelijking met die verwachting is Bloed & Eer kleurrijk en vrolijk, vol uitzicht en moraal en eervolle mensen.
Het zal duidelijk zijn dat Bloed & Eer een leuke, ontspannende fantasy-roman is, ongeacht of het ‘een geheel nieuw genre’ is. Misschien dat het door de seksistische baldadigheid van de hoofdpersoon vooral een jongensboek is, maar de dames van De Jong zijn behoorlijk eigenzinnig, waardoor de roman ook vrouwelijke lezers voor zich kan winnen. Dat Curare zich met overgave vader voelt omdat iemand tegen hem zegt dat hij vader is, en vervolgens zonder aarzeling baby’s hanteert, dat lijkt mij niet reëel, maar ach, iedereen is anders en niets is uitgesloten en in de gebeurtenissen van het verhaal is het slechts een detail. Aan het eind wordt expliciet gemaakt dat het bloed en de eer van de titel verwijzen naar bloedbanden en eervol gedrag. Het mysterie van de Abrazi wordt maar voor een klein stukje opgehelderd en geeft van alles om in het volgende deel uit te werken.
Op de vraag waarom Alex de Jong onder een pseudoniem publiceert, geeft Bloed & Eer maar één antwoord: omdat hij de ambitie heeft zijn werk ook op de Engelstalige markt te presenteren. Het is in ieder geval niet omdat hij zich voor dit boek hoeft te schamen, Integendeel.
Laat het volgende bloedboek van Sylvestre Curare maar komen! |
Recensie Biblion:
'Het verhaal laat zich gemakkelijk lezen, is
spannend en werkt naar duidelijk plot toe'
"Als voormalig beroepsmilitair in het rijk Perdusia slijt Sylvestre Curare zijn dagen als privéspeurder en uitsmijter in een chique bordeel, terwijl hij een leven leidt van verval met veel drank en seks. Wanneer hij op een dag oog in oog komt te staan met zijn dochter van wie hij het bestaan niet wist, verandert er veel. Er worden diverse aanslagen op zijn leven gepleegd, zijn dochter blijkt niet te zijn wie ze is, hij krijgt de zorg voor een kleindochter en hij gaat op onderzoek uit naar antwoorden op al zijn vragen. Deze hoopt hij te vinden in een bordeelklooster bij priesters, magiërs en zelfs bij de magistraat.
Harde detective in een fantasysetting van Nederlandse makelij. Het verhaal laat zich gemakkelijk lezen, is spannend en werkt naar een duidelijke plot toe. Sommige onderdelen worden aangeroerd maar niet verder uitgediept en het eind komt vrij plotseling en wat verward. Toch zal dit boek liefhebbers van het genre zeker weten te boeien."
Eddy C. Bertin over:
'Eigenzinnige detective in
een duistere fanatsy wereld'
Brad Winning: Bloed & Eer
Eigenzinnige detective in duistere fantasy wereld
Dit is de eerste roman in een cyclus ‘De Bloedboeken van Sylvestre Curare’ van Brad Winning, die fantasy liefhebbers wel al kennen als Alex de Jong, de stichter van ‘Pure Fantasy’ en auteur van enkele fantasy boeken onder zijn eigen naam en een bundel griezelverhalen onder zijn Winning pseudoniem. Brad noemt dit een fantasy noir, een fantasy-detective, en alles speelt zich af in het hem vertrouwde universum van de wereld Santorian die hier nu Perdusian heet. Sylvestre Curare was ooit een gevierd kapitein in het Perdusiaanse leger, maar is nu aan lager wal geraakt. Hij is uitsmijter in een luxe bordeel, premiejager maar vooral privé-detective in onbenullige zaken die wel geld opbrengen. Curare is niet de sympathiekste held: hij zuipt zich regelmatig te pletter, loopt constant zijn pik achterna als hij niet op de loop is voor schuldeisers, is als detective niet te snugger, hoort stemmen en is dan nog onderhevig aan gemoedswisselingen die eerder aan persoonlijkheidsstoringen doen denken. Een nieuwe klante vraagt hem op zoek te gaan naar haar ontvoerd dochtertje. Blijkt wat later dat zij Curare’s dochter is, en het verdwenen kind zijn kleindochter. Hoewel die familieband een fictie zou kunnen zijn blijft Curare geloven dat het vermiste kind zijn eigen kleindochter is, en tussen een hele reeks grappige of gewelddadige avonturen door gaat zijn speurtocht daarnaar verder. Brad introduceert een hele resem bizarre en interessante personages en zorgt ook voor heel wat actie, maar Curare’s introspectieve bedenkingen en obsessionele bekommernis om een kleinkind dat misschien niet van hem is maken het weinig overtuigend. Veel leuke vergelijkingen in het taalgebruik maar ook herhalingen, slordige grapjes, wat luchtige seksscènes en dialogen die bizar wisselen tussen een hoogdravend fantasy taaltje (waarin Spaans klinkende woorden vaak standaard worden) en modern taalgebruik. In de proloog geeft Brad veel te veel informatie aan de lezer, informatie die Curare slechts beetje bij beetje over zich zelf ontdekt doorheen heel het boek. Positief zorgt dat ervoor dat Curare voor de lezer iets meer wordt dan een zuipende en neukende loser, we weten dadelijk dat zijn drankprobleem een reden heeft, dat hij inwendig bezeten is door een demonisch wezen, dat er een familiale relatie is met zijn beschermer, maar het duurt heel lang voor Curare dat zelf ontdekt. Geen top fantasy maar het leest gemakkelijk en weet de aandacht gaande te houden, zodat we toch benieuwd zijn hoe het hierna verder zal gaan met Curare en wanneer we wat meer zullen ontdekken over de Abrasi, de demonen in hem.
Eddy C. Bertin(3) |
Brad is een
tevreden man
Brad Winning is een tevreden man. Zijn fantasydetective oogst de ene na de andere positieve recensie.
Recensies en lof voor 'Bloed & Eer':
● Lees hier de recensie van Bloed & Eer op
fantasyboeken.org
● Lees hier het interview met Brad Winning / Alex de Jong op fantasyboeken.org
Recensie Biblion:
"Als voormalig beroepsmilitair in het rijk Perdusia slijt Sylvestre Curare zijn dagen als privéspeurder en uitsmijter in een chique bordeel, terwijl hij een leven leidt van verval met veel drank en seks. Wanneer hij op een dag oog in oog komt te staan met zijn dochter van wie hij het bestaan niet wist, verandert er veel. Er worden diverse aanslagen op zijn leven gepleegd, zijn dochter blijkt niet te zijn wie ze is, hij krijgt de zorg voor een kleindochter en hij gaat op onderzoek uit naar antwoorden op al zijn vragen. Deze hoopt hij te vinden in een bordeelklooster bij priesters, magiërs en zelfs bij de magistraat.
Harde detective in een fantasysetting van Nederlandse makelij. Het verhaal laat zich gemakkelijk lezen, is spannend en werkt naar een duidelijke plot toe. Sommige onderdelen worden aangeroerd maar niet verder uitgediept en het eind komt vrij plotseling en wat verward. Toch zal dit boek liefhebbers van het genre zeker weten te boeien."
| |
